چاپ        ارسال به دوست

دکتر جانعلیزاده معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه مازندران در مراسم رونمایی از پوستر همایش «فرهنگ صلح و تنوع فرهنگی»:

فرهنگ عشق به صلح مبرم ترین نیاز اجتماعی امروز جهان

 

 

 

 

 

        به گزارش روابط عمومی دانشگاه مازندران، مراسم رونمایی از پوستر همایش «فرهنگ صلح و تنوع فرهنگی» در محل پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری برگزار گردید.
       براساس این گزارش، دکتر حیدر جانعلیزاده معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه در این مراسم به بیان ضرورتهای اجتماعی فرهنگ صلح، ریشه های اجتماعی کمیابی این عنصر گران بها و راه حل های موثر در ایجاد و ترویج این فرهنگ پرداخت  و گفت: فرهنگ صلح یا همان فرهنگ عشق به صلح که امروز بسیار کم رنگ شده، مبرم ترین نیاز اجتماعی امروز جهان است و در سایه آن تعالی زندگی انسان میسر می شود.
   دبیر همایش ملی «فرهنگ صلح و تنوع فرهنگی»  تصریح کرد: نقش دارندگان موقعیتهای اجتماعی نظیر حاکمان، عالمان، نخبگان و... در این مورد زیاد است و هر اندازه این افراد به فرهنگ عشق به صلح اهمیت دهند، صلح، مودت و محبت در جامعه رونق گرفته و آن زمان می توان ادعا کرد تنوع فرهنگی نعمت است و نه مزاحمت.
متن کامل سخنرانی ایشان به شرح ذیل است:


بسم الله الرحمن الرحیم و لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم و صلی الله علی سیدنا و نبینا و اله الطالبین


       مفتخرم که در جمع شما اندیشمندان و عاشقان فرهنگ صلح، فرهنگ مودت و محبت حضور دارم. وظیفه می دانم که از دست اندرکاران این نشست خاصه عزیزان پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری قدردانی نمایم و قدوم مبارک مهمانان ارجمند و با صفا را ارج بنهم.
       علاقه مندم مجموعه ی عرایضم را در چند محور 1. ضرورتهای اجتماعی فرهنگ صلح، 2. ریشه های اجتماعی کمیابی این محصول گرانبها و 3. راه حل های مؤثر در ایجاد و ترویج این فرهنگ عرضه بدارم.
     ضمن اینکه متواضعانه معترفم که این محورها قابل تأمل و نقد بوده و می توان با تبادل اطلاعات و تضارب آراء به غنای آن افزود.
        فهم من این است که عشق پایه تولد هستی و نیز غایت خلقت است. عشق خدا به پنج تن آل عبا (ع) بن مایه تولد جهان و همه هستی برای تقرب حق آفریده شدند. و در این راستا، به نظر اینجانب فرهنگ صلح و شاید تعبیر کاملترش «فرهنگ عشق به صلح» اصلی ترین عنصر و مبرم ترین نیاز اجتماعی در سراسر تاریخ و امروز و فردای جهان انسانی است. و در سایه درخشش هر چه بیشتر این ستاره ی حیاتی، تعالی زندگی انسان و جامعه در ابعاد مختلف مثل اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی حاصل خواهد شد. اما اسفا که با وجود چنین اهمیت و ضرورتی از برای فرهنگ صلح، در عالم واقع  عرضه ی چنین عنصر باارزشی به نام فرهنگ عشق به صلح، که همان فرهنگ عشق به محبت، فرهنگ عشق به خیرخواهی، فرهنگ عشق به کمک، فرهنگ عشق به خوبیها، فرهنگ عشق به عدالت، فرهنگ عشق به نفی تبعیض، و اموری اینچنین است، بسیار اندک است. چرا؟ چرا فرهنگ صلح در عمل، کالایی کمیاب است؟ در پاسخ به این پرسش مهم شاید باید اینگونه گفت که احتمالاً به اعتباری بتوان جهان زندگی را به جهان مردمان و جهان حاکمان منقسم ساخت و شاید هم بتوان شواهد فراوانی یافت که نشان داده است جهان مردمان تماماً یا حداقل غالباً به صلح معتقد است و برای زندگی صلح آمیز و بر پایه محبت ارزش فراوان قائل است. اما در مقابل جهان حاکمان ظالم، اغلب بر قدرت و سلطه طلبی، افزایش دامنه سلطه، تلاش برای نفی دیگران و بقای خود، فکر و عمل نموده است.
       تجربه بشر غالباً فقدان صلح دوستی، صلح باوری و بی اعتقادی حاکمان به فرهنگ صلح را نشان داده و می دهد. حاکمان، اغلب خودخواه، خودبرتربین و مشتاق سلطه و منفعت بی حد و حصر بوده اند و در ضلع سوم این جریان، فقدان قدرت متقارن و حریف این قدرت طلبان بی اخلاق و بی وجدان، زمینه را برای تحقق و حفظ یک زندگی مسالمت آمیز و بدون خشونت و خون ریزی، زندگی بدون تبعیض ناروا، زندگی توأم با عدالت و خیرخواهی سخت و حتی غیرممکن ساخته است. تحلیل معارضات و تعارضات اجتماعی در سطح متوسط و خرد هم به لحاظ ریشه یابی و پیامد شبیه تعارضات اجتماعی در سطح کلان است و تحلیل تقریباً مشابهی را حداقل از برخی جهات داراست. در این سطوح نیز برخورداری از موقعیتهای قدرتی بالاتر، خودبرتربینی، قدرت طلبی، سوءتفاهم، حسادت، قوم مداری، اِعمال تبعیض اجتماعی ناروا و زورمداری از جمله عوامل و شرایطی است که عرصه زندگی را از صلح دور ساخته است و این یعنی فرهنگ ضد صلح.

در ارزیابی سطح اثرگذاری این عوامل مشابه در سطوح کلان، متوسط و خرد، به نظر، نقش دارندگان موقعیتهای اجتماعی بالاتر از جمله حاکمان، عالمان، نخبگان و گروه های مرجع و موثر نقش اساسی تری گذاشته و می گذارد. به عبارت دیگر، اگر عاملان اجتماعی دارای موقعیتهای اجتماعی مهمتر، به فرهنگ عشق به صلح معتقدتر، باور مندتر، معتقدتر، عامل به فرهنگ صلح و عوامل مؤثر و منتهی به صلح مثل عدالت، نفی تبعیض، اصالت دهی به شایستگی های مطلوبِ وجدان و اخلاق؛ آنوقت صلح، محبت، مودت و زندگی مسالمت آمیز رونق پیدا می کند. با حفظ این نکات می شود این ادعا را نمود که در چنین شرایطی تنوع فرهنگی می تواند فرهنگ و نعمت تلقی شود، نه مزاحمت و خطر. در نتیجه، ما سخت به فرهنگ عشق به صلح نیازمندیم. انسان و انسانیت تشنه ی محبت و مودت اجتماعی است.
       برای تحقق و رونق فرهنگ صلح و گسترش آن در سطوح مختلف چه می توان کرد؟ راه حل های ممکن برای ترویج فرهنگ صلح چه هستند؟
       به نظر قابل استدلال است که برای رسیدن به این مهم، جهان و مردمان جهان هر چه بیشتر به آگاهی و آموزش برای آگاهی نیاز دارند. در این مسیر ما به آگاهی بخشی ملت ها و واحدهای اجتماعی، نقش آفرینی نخبگان و احساس مسئولیت توسط آنها، نقش آفرینی رسانه ها و نهادهای مدنیِ متعهد، نقش آفرینی اندیشمندان و دانشجویان نیاز مبرم داریم. نیاز است این واحدهای اجتماعیِ مؤثر؛ با شجاعت، باصراحت و با صداقت به تبیین فرهنگ صلح، چالشهای تحقق و گسترش آن و راه حل های رسیدن به آن هر چه بیشتر بکوشند.
       علاوه براین، در راه ایجاد و توسعه ی فرهنگ صلح و داشتن زندگی با عزت و آرامش، جهان به فرهنگ جهاد، فرهنگ مقاومت، فرهنگ ایثار، فرهنگ شهادت، و فرهنگ دفاع از مظلومان در برابر ظالمان و حاکمان ظالم نیاز فوری دارد.  قابل استدلال و استناد به شواهد مبرهن است که در جهان مملو از ظلم و جورِ ظالمان به مظلومان، بدون فرهنگ  امام حسین (ع)، نمی توان فرهنگ عشق به صلح واقعی را معنی نمود و به سوی تحقق آن تلاش کرد و به تحقق آن امید داشت. چراکه فرهنگ امام حسین (ع)، فرهنگ عزت طلبی، فرهنگ ظلم ستیزی و فرهنگ آزادی خواهی است. آیا بدون فرهنگ امام حسین (ع) می توان در برابر گروه تکفیری داعش که منضم به پشتیبانی حاکمان ظلم و زالوصفت هستند، ایستاد و مقاومت کرد؟ بنابراین، فرهنگ عشق به صلح هم اندیشه، تدبیر و قلم و آگاهی می خواهد و هم جهاد و ایثار و شهادت و مقاومت. و براین اساس، به مؤذنان مناره های بلند آزادی خواهی، انسان دوستی، عدالت طالبی و ظلم ستیزی، یعنی شهیدان راه خدا تحیت و درود می فرستیم و از ارواح الهی آنان طلب توفیق می نماییم.  به نظر، تلاش برای برگزاری همایش ملی فرهنگ صلح و تنوع فرهنگی در این راستا قابل تفسیر و تقدیر خواهد بود. امید است این همایش قدمی برای نزدیک شدن به این مهم باشد و با اصلاح حاکمان و عالمان، جامعه نیز اصلاح شده و نسیم صلح و آرامش و عزت بر فضای روابط اجتماعی انسانها وزیده شود. و عرصه ی زندگی انسانها با رویش های سرسبزی چون همکاری، همیاری، نفی تبعیض، خیرخواهی و دیگر خوبیها مزین گردد.

 

 

       یادآور می شود: دکتر قاسم حسنی دبیر علمی این همایش اعلام کرد که همایش «فرهنگ صلح و تنوع فرهنگی» به همت دانشگاه مازندران، پژوهشکده مردم شناسی و پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری در چهارم دی ماه امسال و در محل دانشگاه مازندران برگزار می گردد. ضمنا کتاب مجموعه مقالات این همایش در 600 صفحه توسط پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری به چاپ رسیده است. همچنین داوری حدود 250 مقاله دریافت شده از سوی شورا و کمیته علمی دانشگاه مازندران، پژوهشکده مردم شناسی و پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی صورت گرفته است.
       عضو هیات علمی دانشگاه مازندران با توجه به تنوع فرهنگی و تاریخ طولانی ایران، اظهار امیدواری کرد این همایش ما را به راهی پیش ببرد که بتوانیم رابطه صلح، همزیستی و تنوع فرهنگی را در این سرزمین به نمایش درآوریم.

 


٠٩:٥٧ - چهارشنبه ٢٤ آبان ١٣٩٦    /    شماره : ١٥٣٥٦    /    تعداد نمایش : ٣١٩