هیئت امنا

 

تاریخچه تشکیل هیأت‌های امنا

قانون تشکیل هیأت‌های امنای مؤسسات عالی علمی دولتی در سال ۱۳۵۰ به تصویب مجلسین وقت رسید. براساس این قانون، کلیه دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی، به منظور ایجاد هماهنگی و یکپارچگی بیشتر، موظف شدند که هیأت امنای مستقلی تشکیل دهند. سرانجام در سال ۱۳۵۳، پس از تصویب «قانون اصلاح پاره‌ای از مواد قانون هیأت‌های امنای مؤسسات علمی- دولتی» در مجلسین وقت، وزارت علوم و آموزش عالی مکلف شد که برای هر یک از دانشگاه‌های دولتی و غیردولتی و مؤسسات آموزش عالی و پژوهشی دولتی، هیأت امنایی با ترکیب و وظایف یکسان و طبق مقررات مربوطه تشکیل دهد.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی و به استناد لایحه قانونی انحلال هیأت‌های امنای دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی و پژوهشی اعم از دولتی و غیر دولتی و خصوصی مصوب 13/12/1357 ، وظایف و اختیارات هیأت‌های امنای کلیه دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی منحل و وظایف و اختیارات هیأت‌های امنا به هیأت سه‌نفره جانشین هیأت‌های امنا متشکل از وزیر فرهنگ و آموزش عالی، وزیر مشاور و رئیس سازمان برنامه و بودجه و وزیر طرح‌های انقلاب، واگذار شد. همچنین بر اساس مفاد قانون تشکیل هیأت‌های امنای دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی و پژوهشی که در جلسات ۱۸۱ و ۱۸۳ مورخ ۰۹/‏۱۲/‏۱۳۶۷ و 23/12/1367 شورای عالی انقلاب فرهنگی به تصویب رسید، هر یک از وزارتخانه‌های «علوم، تحقیقات و فناوری» و «بهداشت، درمان و آموزش پزشکی» مکلف شدند برای دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی و پژوهشی وابسته به خود هیأت امنایی با ترکیب مندرج در قانون یادشده تشکیل دهند.

 

دانشگاه های عضو 

شرح وظایف و اختیارات 

اعضای هیأت امنا 

آیین‌نامه‌ها و برنامه‌های مصوب هیأت امنا   

 برنامه راهبردی